نمىدهند ، مىگويند برويد در مملكت خودتان طبابت كنيد ! كيفيت تحصيلى كه جوانهاى ما مىروند و آنجا تحصيل مىكنند ، و به خيال خودشان براى « ترقى » مىروند ، كيفيت تحصيلى صحيح نيست ؛ يعنى آنها اين چيزهايى كه نفع دارد براى همه ، به اختيار ما نمىگذارند . اگر چنانچه يك تعليمى هم بكنند ، يك تعليم جزئى است ؛ و بايد بگوييم تعليم استعمارى . همه چيزِ ما را وابسته به خودشان در عين حال مىكنند و به ما هم چيزى هم نمىدهند . ما الآن در همه چيز به گمان همه يك نحو وابستگى داريم . كه بالاتر از همه ، وابستگى افكار است . افكار جوانهاى ما ، پيرمردهاى ما ، تحصيلكرده‌هاى ما ، روشنفكرهاى ما ، بسيارى از اين افكار ؛ وابسته به غرب است ، وابسته به امريكاست . و لهذا حتى آنهايى كه سوء نيت ندارند و خيال مىكنند مىخواهند خدمت بكنند به مملكت خودشان ، از باب اينكه راه را درست نمىدانند و باورشان آمده است كه ما بايد همه چيز را از غرب بگيريم ، اين وابستگى را دارند . و اين وابستگى سرمنشأ همهء وابستگيهاست كه ما داريم . اگر ما وابستگى فرهنگى را داشته باشيم ، دنبالش وابستگى اقتصادى هم هست ؛ وابستگى اجتماعى هم هست ؛ سياسى هم هست . همهء اينها هست . مرز اختناق و آزادى شما معلم‌ها و همهء اساتيد توجه كنيد به اين معنا كه غرب به ما چيزى نمىدهد كه مفيد باشد . دارد چيز مفيد ، اما به ما نمىدهد ، صادر نمىكند . آنى كه - به ما صادر - براى ما صادر مىكند آن چيزهايى است كه مملكتهاى ما را به تباهى مىكشد . آزادى صادر مىكند ، اما آزادى براى اينكه هر كه هر فحشايى را مىخواهد بكند آزاد است ! مع الأسف اينهايى هم كه در ايران هستند و آزادى طلب هستند باز وقتى كه مىبينيد يك چيزى كه براى مملكت ما تباهى داشته است و جلويش را گرفتند آنها فريادشان درآمده است كه اختناق است ! اختناق اين است كه قلمهايى كه بخواهند به نفع يك كشورى ، به نفع كشور شما ، به نفع اسلام شما ، به نفع ملت شما ، به كار برود جلويش را بگيرد . اگر چنانچه يك چيزى كه بر ضرر جامعهء ما هست ، بر ضرر نهضت ما هست ، بر ضرر كشور ما